w ang. wiki jest dobry schemat dla Cyg X-1, ale: - skad brac takie mapki nieba? ******************************************8 GX 339-4 położenie: RA 17h 02m 49.50s Dec -48o 47' 23.00" gwiazdozbiór: odległość: około 15 000 lat św. okres orbitalny: 1.7557 pm 0.0004 dnia wielkość gwiazdowa: wiek: składnik pierwotny - własności rodzaj: czarna dziura masa: jasność: składnik wtórny - własności typ widmowy: masa: promień: grawitacja powierzchniowa: temperatura; jasność: inne nazwy: V821 Ara Źródło to zostało odkryte w roku 1972 przez satelitę OSO 7 (Markert i in. 1973). Należy do klasy rentgenowskich układów podwójnych, podklasy małomasywnych układów rentgenowskich, zawiera gwiazdę klasy podolbrzyma typu K oraz czarnę dziurę o masie ocenianej na 6 mas Słońca (Hynes i in. 2003). Należy też do klasy mikrokwazarów, ponieważ posiada dżet (Corbel i in. 2000). Okres orbitalny układu wynosi 1.7557 pm 0.0004 dnia (Hynes i in. 2003). Ostatnie wyniki oparte o analizę kształtu linii emisyjnej żelaza sugerują, że czarna dziura w tym układzie rotuje bardzo szybko (parameter a = 0.93 pm 0.01; Miller i in. 2008). Znajduje się w zgrubieniu centralnym Galaktyki, odległość do żródła jest oceniana na nieco ponad 7 kpc (Zdziarski i in. 2004). Źródło należy do klasy źródeł rentgenowskich przejściowych, to znaczy jest silnie zmienne, ma okresy zwiększonej aktywności trwające kilkadziesiat - kilkaset dni i kilkusetdniowe okresy, kiedy jest bardzo słabe. Od 1987 do 2004 roku przeszło około 15 epizodów wzmożonej aktywności (Zdziarski i in. 2004). W czasie swojej ewolucji przechodzi przez wszystkie typowe stany jasnościowe charakterystyczne czarnych dziur, od stanu miękkiego/wysokiego przez stan twardy/niski do stanu quiescence (cichego ???). Gdy źródło jest jasne, jest też bardzo silnie zmienne w krótkich skalach czasowych (nawet do milisekund; np. Gandhi i in. 2008), a rozbłyskom rentgenowskim towarzszą rozbłyski optyczne. 1999 - off state (astro-ph/0001158] The Off State of GX 339-4) 2002 - outburst ([astro-ph/0208130] GX 339-4: back to life) Przepływ masy w tym układzie jest spowodowany przez ekspansję gwiazdy-towarzysza wywołaną przesuwaniem się na zewnątrz gwiazdy otoczki, w której spala się wodór (Munoz-darias i in. 2008), a gwiazda ta wypełnia swoją powierzchnię Roche'a. Bibliografia: 1. J. Miller i in. 2008, ApJ, 679, L113 2. Markert i in. 1973 2. Zdziarski i in. 2004, MNRAS, 351, 791 4. Hynes i in. 2003 5. Gandi P. i in., 2008, arXiv0807.1529 6. Corbel S. i in. 2000, A&A, 359, 251 7. Munoz-darias T., 2008, arXiv:0801.3268v1 Obrazek z widmem z Chandy jest na stronie: chandra.harvard.edu/photo/2003/bhspin/more.html